Luca

2016

Ik heb eind 2016 een nieuw bronzen beeldje gemaakt van Luca mijn Zwitserse Laufhund!
Voor details zie mijn website madeleinefoto.jouwweb.nl







De belevenissen van Luca in 2016



De belevenissen met foto's van Luca 2016 kun je zien op mijn website: 

http://madeleinefoto.jouwweb.nl/luca-laufhund/luca-2016

daar vind je ook al haar andere verslagen.

_____________________________________________________ 

De belevenissen van Luca in 2015



zie pagina



________________________________________

De belevenissen van Luca in 2014

Dit jaar hadden we een zachte winter en geen sneeuw en toen ook in januari onze Laufhundendag  in Dieren was hadden we prachtig weer.




Eind februari gaat Luca voor haar jaarlijkse entingen en controle naar de dierenarts. Terwijl Luca wacht tot ze aan de beurt is gaat ze altijd op de weegschaal zitten en blijft daar ook keurig tot de dierenarts haar roept. Ze voelt zich daar het prettigst en het is dan ook de plek waar ze meteen naar toe loopt als we binnenkomen. Ook al zitten er in  de wachtkamer meerder honden dit is haar plaats en ik kan haar gewoon los laten en zelf op de wachtkamer stoelen gaan zitten.
Iedereen is daar ook heel verbaasd over. Zelf denk ik ook : het is ook een echte laufhund , die zit nu eenmaal niet graag op een koude gladde vloer. Ze gedraagt zich in ieder geval altijd keurig ook als ze behandeld moet worden.


Op onze dagelijkse ochtendwandeling gaan we meestal ook op het hondenveld waar Luca heerlijk met de bal kan spelen.


en dan thuis heerlijk slapen in het voorjaarszonnetje wat in de kamer schijnt.


Luca op haar wandelingen in het buitengebied
april




en in Zevenbergen




In mei een weekje op vakantie in Gouda


heerlijk wandelen in het
Goudse Hout


en bij de Reeuwijkse plassen


Luca had weer pech, eind mei werd ze gebeten door een andere hond op het hondenspeelveld. Ze had op verschillende plekken wondjes, waarvan er een met nietjes gehecht moest worden.


Thuis had ze een honden hesje om zodat ze er niet aan zou likken, wat prima werkt en ze ook niet erg vond om aan te hebben. Omdat het wondje niet zo snel mooi dicht ging, kreeg ze met wandelen een dekje aan zodat het met regen niet nat werd. Ze viel nu wel erg op in het bos!




Ik ga nu ook alleen maar met Luca op het speelveld als het leeg is of er honden op zijn die ik ken en waarvan ik zeker weet dat het kan. Luca speelt niet zo met andere honden maar het liefst met haar balletje.


Eind juni hadden we onze laufhunden wandeling bij Ingrid en Leo in Friesland. We hadden prachtig weer en wij en de honden hebben erg genoten. 



verslag en meer foto's zie:

In augustus gingen we een week op vakantie in Nootdorp. We hadden ook afgesproken om bij Luna en Floor van Elise en Jaap langs te gaan. Het was een warme zomerse dag en we hebben dan ook heerlijk in de tuin kunnen genieten van het mooie weer en de hondjes. Alleen was Luca uit haar doen en voelde zich niet lekker.
Ze had een erg tranend oog (aan haar goede oog) en had er duidelijk last van.


Ze wilde dan ook niet spelen en wordt hier dan ook besnuffeld door een van de Berners die lekker bij Luca ging liggen.



De volgende dag in Nootdorp zijn we direct naar de dierenarts gegaan. Nu bleek dat ze een doorn (houtsplintertje) recht in haar oogbol had zitten. Dat is die zelfde dag nog onder narcose verwijderd. Daarna een aantal weken een paar keer per dag zalven en druppelen. Van de druppels kreeg ze een grote pupil wat weer niet fijn voor Luca was met wandelen in de zon. Het was net een heel warme week dus de wandelingen waren maar kort. 



Het heeft nog weken geduurd voor dat het oog genezen was en het litteken op haar oog zo goed als weg was. Gelukkig is het nu weer in orde. Haar andere oog blijft altijd nog een oog wat ik dagelijks moet bijhouden met schoonmaken omdat ze daar last heeft van teveel traanvocht wat niet goed weg kan.

augustus
Luca spelend met haar balletje in
 de tuin 


Wanneer ze op haar balletje wacht tot dat ik het weggooi pakt ze nog steeds haar oor in de bek. 




Ook haar kussen sleept ze vaak mee naar buiten om heerlijk op te gaan liggen


Eind september hadden we onze Laufhundendag nogmaals in Dieren. Het was weer een prachtige zonnige dag en het was dan ook genieten voor de honden en de bazen.



voor meer foto's en verslag zie



Aan het einde van de herfstvakantie zijn we met onze kinderen en kleinkinderen een weekend op het eiland Tiengemeten geweest. Je kon er heerlijk wandelen en voor Luca was er natuurlijk veel te snuffelen. Het is ook echt een vogeleiland. 



Zo zijn er natuurlijk ook nog steeds de wandelingen die we maken in het buitengebied samen met Luca's wandelmaatje Floris.


en op maandag gaat blindegeleidehond Branca ook nog steeds mee met de ochtendwandeling.


 8 december is Luca 9 jaar geworden !

We genieten van ons " hondje", ze wordt wat bleker van kleur, af en toe een beetje lui, maar nog steeds actief met de wandelingen, het rennen achter haar bal en lopen langs de fiets.


Volgend jaar weer nieuwe belevenissen en tot ziens bij de Laufhundenwandelingen.

Voor iedereen de beste wensen voor het jaar 2015


Madeleine en Ben 

en een 
van Luca
__________________________________________

De belevenissen van Luca in 2013


Luca door de tunnel op het speelveld

In januari hadden we  sneeuw dus voor Luca weer genieten, spelen en speuren in de sneeuw.


Luca op het speelveld





Luca in het buitengebied

Half januari kwam ook Basil weer  logeren terwijl de baasjes heerlijk op vakantie waren. Wat kunnen Luca en Basil het goed vinden met elkaar!

Ook Basil vermaakt zich op het hondenspeelveld in de sneeuw



even poseren


heerlijk in het zonnetje in de kamer


Wat is dat nu voor een laufhund ?


Luca trots naast haar evenbeeld in brons!

Tweede helft maart zijn we een paar dagen in Zuid Limburg geweest waar we 's morgens ineens door een witte wereld verrast werden.


Tijdens een van de wandelingen kwam Luca een dassenburcht tegen. Dat vond ze toch wel heel interessant.


wat ruik ik hier?


Op het einde van de winter kreeg Luca last van haar linker oog. Veel tranen en constant een nat oog.In eerste instantie dacht ik aan de kou en de wind, maar het ging niet over dus toch maar een bezoekje aan de dierenarts. Druppels gehad, zalf, maar het werd niet minder. Traanbuis zat dicht en die heeft de dierenarts uiteindelijk doorgespoten(onder narcose). Zat een propje en dat was weg maar de dag erna zat het weer dicht. Doorverwezen naar een oogspecialist en die heeft eerst een kuur van 6 weken van zalven gegeven. Er zat dikker slijm in het oog waardoor de traanbuis ook niet open bleef. Na die 6 weken was het verbeterd en was de traanbuis weer open.Geleidelijk de zalf gaan minderen en nu houd ik het oog bij met dagelijks schoonspoelen.


  
In juni heeft Luca als Hond van de maand in het blad
Honden Manieren gestaan. Je moest aangeven waarom je hond zo bijzonder is voor jou en waarom je ze een keer in de spotlights wilde zetten.


Hond van de maand
 Natuurlijk is voor iedereen zijn hond bijzonder , zo is  luca dat ook voor mij. Graag zou ik ze dan ook eens in de spotlights willen zetten.
Luca is een Schwyzer laufhund (een ras wat jullie dit jaar ook behandelen bij de zeldzame rassen). We hebben haar 6 jaar geleden in Zwitserland gehaald als pup van 9 weken. Onze vorige hond was een Duitse brak die 15 jaar oud is geworden, het was leeg en stil in huis daarna . En zo kwam er  weer een nieuwe hond . Het werd weer een brakkenras of wel een lopende jachthond en we zijn dan ook goed op de hoogte van de eigenschappen van de Brakken.  De laufhund is een hond met een zeer grote jachtpassie. Waarom is Luca nu zo bijzonder voor mij? Als eerste omdat ik denk dat Luca voor haar ras veel heeft geleerd wat je niet zo gauw verwacht bij deze honden of waar van men denkt: Brakken zijn eigenwijs en kun je niets leren. . Maar met veel positieve opvoeding, training en geduld (het is een gevoelig ras) heeft Luca aardig wat  diploma’s behaald. Het begon natuurlijk met de puppycursus, daarna de vervolgcursus. Later bij een andere hondenschool heeft ze het diploma gehoorzaamheid voortgezet, diploma gehoorzaamheid 1 – 2 en 3 en diploma sociale huishond gehaald. Dit alles deden we graag samen, het hoefde niet perfect te zijn maar ze moest er plezier in hebben. Vanaf dat ze 1 jaar was ben ik ook behendigheid met haar gaan doen wat Luca nog steeds erg graag doet. Ook heeft ze 2 jaar aan speuren gedaan waar ze speurcertificaat 1 en 2 heeft gehaald. (FHN).Dit is een mooi alternatief als je niet op wild wilt speuren en dat ligt natuurlijk erg in haar straatje want hier kan ze werken met haar neus. Maar Luca blijft natuurlijk ondanks alle gehoorzaamheidscursussen/diploma’s een jachthond, een echte Brak, want als ze wild ruikt en/of ziet en ze is los volgt ze luidgevend het spoor/wild en reageert dan niet meer op de mooi aangeleerde commando’s en kan ze uren weg zijn.( dus loopt ze nu aan een lange speurlijn in de buitengebieden).
Luca is ons trouwe maatje. In huis is zij een rustige hond en houd heel erg van de zon. Bijzonder is dat ze  wel graag comfortabel wil liggen en ze sleept dan  vaak haar kussen uit de mand wanneer ze de zon ziet schijnen en legt het buiten op het gras neer om dan heerlijk te gaan genieten als een prinses op haar kussen.
Nog een leuke bijzonderheid is dat ze haar eigen oor in de bek kan pakken. Dit doet ze meestal als ze samen met ons met een balletje speelt. Kan haar oor trouwens ook op ons commando weer los laten. Mooi toch zo’n lange oren!
We hopen nog lang van Luca te mogen genieten!
Madeleine Vrolings


De zomervakantie zijn we in Nederland gebleven. We hebben een weekje doorgebracht in Noord Limburg waar we o.a. heerlijk genoten hebben met Luca van de boswandelingen. Wandelingen in de bossen waar ik vroeger als kind ook al kwam met natuurlijk (voor mij) de beroemde omgevallen boom bij de Rosmolen in Geysteren.


Ook een paar dagen bij mijn zus in Gouda geweest waar Luca weer lekker kon optrekken met de leonbergers, heerlijke wandelingen in het Goudse Hout hebben gemaakt, gezwommen in de Reewijkse plassen en natuurlijk genoten van het zonnetje in de tuin.









    

Op de laatste dag van de vakantie heeft Luca een wondje opgelopen aan de zijkant van haar voet, ze is gaan likken nadat ze hoogstwaarschijnlijk is gestoken door een wesp. Naar dierenarts geweest en uiteindelijk heeft het nog een tijdje geduurd voordat dit weer genezen was en ze heeft dan ook in huis met een schoentje rondgelopen. Met wandelen vond ze het maar niets en liet ik het maar af. Het was vooral om steeds opnieuw likken te voorkomen.


Luca met haar schoentje


Het werd weer langzaam herfst, altijd mooi om naar het bos te gaan of in het buitengebied te wandelen, vaak ook met wandelmaatje Floris.



Sinds oktober haal ik op maandagochtend blindengeleidehond Branca (een labrador) op, om mee te nemen met onze ochtendwandeling. Het bazinnetje van Branca kan momenteel erg moeilijk lopen waardoor de hond te weinig beweging krijgt. Nu wordt Branca elke dag wel door iemand extra uitgelaten.
Ik loop met ze elke keer naar het speelveld waar Luca met haar balletje speelt en Branca eens lekker vrij kan lopen en rennen. Het gaat prima met die twee samen.



Op 8 december is Luca 8 jaar geworden, we genieten volop van haar, thuis, en als fijn maatje om overal mee naar toe te nemen.


In 2014 zijn er vast weer nieuwe belevenissen van Luca te vertellen.



Madeleine en Ben en een pootje van Luca

Tot ziens bij de Laufhundenwandelingen!
______________________________________________

De belevenissen van Luca in 2012



De winter kwam dit jaar pas laat  en de eerste sneeuw viel pas in februari. Het is dan toch altijd weer prachtig dat witte landschap. Voor Luca betekent dat ook weer heerlijk snuffelen en spelen in de sneeuw.






Vorig jaar schreef ik hoe Luca enthousiast met speuren bezig was en 2 certificaten haalden. Begin dit jaar kregen we tot mijn grote spijt te horen dat de begeleiding van de hondenschool stopte met de speurgroep en er voor Luca en mij geen mogelijkheid meer was om te trainen. Erg jammer en ik heb ook geen andere hondenschool of speurgroep meer kunnen vinden in de buurt .
Gelukkig wandelen we veel in het buitengebied waar altijd veel te snuffelen en te speuren valt.


We zijn nog wel gewoon weer lekker met behendigheid door gegaan. Tot dat er in het voorjaar een explosie van jonge konijnen op ons trainingsveld was. Zo gauw Luca er ook maar de lucht van kreeg of er een in de struiken langs het veld zag, vergat ze alle toestellen rende het parcours af en natuurlijk zoals een laufhund betaamt  ze er luidgevend achter aan ging. Het terrein is wel omheind  maar toch je weet niet wat zo’n konijn doet en is er ergens misschien toch een gaatje in het gaas dat misschien ook groot genoeg is voor een achtervolgende laufhund. Daarbij was het ook wel lastig om Luca weer te pakken te krijgen en je kon de rest van de trainingsavond wel vergeten. Geen parcours meer lopen want zo gauw je ze weer bij de start zet en losmaakt is de drang om te jagen toch groter als leuk met je meelopen over al die hindernissen. Nadat dit zich een aantal malen herhaalde besloot ik de zomerperiode te stoppen en het na de zomervakantie nog eens te proberen. Helaas Luca was het nog niet vergeten en toen er ook nog een keer een konijntje over het parcours  vlak voor haar pootjes liep was deze afleiding toch te groot en ging ze er weer vandoor. Aangezien je voor behendigheid komt en niet voor te jagen zijn we bij deze vereniging moeten stoppen omdat het er niet naar uitziet dat het veld konijnvrij wordt.. Ik ben dus nu weer op zoek naar een andere vereniging of hondenschool in de buurt , omheind en konijnvrij zodat we weer kunnen gaan trainen , want het blijft leuk om te doen. Hopelijk gaat dat lukken dit jaar.



In maart is Basil 3 weken komen logeren. Luca en Basil kunnen het erg goed vinden met elkaar , af en toe krijgertje spelen op het speelveld of in de tuin of heerlijk genieten van de voorjaarszon. En natuurlijk lekker wandelen al moesten de afstanden en snelheid wel een beetje op Basil aangepast worden. Een enkele keer heeft Basil toch ook de afstand meegelopen met Luca en Floris in het buitengebied waar natuurlijk wel heerlijk nieuwe geuren waren. Maar ook wel vermoeiend voor Basil.








In juni is Basil nog gezellig 3 weken teruggekomen omdat zijn baasjes nog graag een keer met vakantie gingen. Ook nu was het met mooi weer heerlijk genieten in de zon en Basil zocht de gekste plekjes op om te liggen. Wat is heerlijker liggen dan in een  prachtige bloembak met bloemetjes? Ook is hij lekker met ons  en Luca mee geweest naar de laufhunden wandeling bij de fam. Dingelstad waar het erg gezellig was , de honden vrij konden los lopen en we een mooie boswandeling hebben gemaakt ondanks het natte weer.







Dit jaar zijn we niet op vakantie geweest naar Frankrijk omdat we in september gingen verbouwen en we zelf ook nog wat voorbereiding moesten doen.
Voor Luca was het af en toe wel zwaar want wanneer er veel herrie was (breekwerk)zocht ze achter een rustig plekje in de tuin van waar uit ze alles kon zien, of we brachten haar even naar de buren 2 huizen verder.




Ze heeft dit jaar ook nog model gestaan (met nog een aantal andere laufhunden) voor het blad Hondenmanieren. Suze Wissink (met een bescheiden bijdrage van mij)hebben dit artikel verzorgd over het zeldzame ras De Zwitserse Laufhund. Het heeft in het september nummer gestaan.




In december zijn  we een week in het huis van onze dochter geweest waar  ondanks het wat sombere weer, we heerlijk hebben kunnen wandelen in een andere omgeving. Prachtig om de Dobbeplas heen en in het Bieslandse bos in Nootdorp.







En op 8 december 2012 is Luca al weer 7 jaar geworden , haar mooie lange oren beginnen al wat te verkleuren ,maar ze kijkt je nog steeds aan met die lieve  blik van haar en we genieten  volop van ons trouwe maatje.




Eens kijken welke avonturen 2013 voor ons brengt en tot ziens bij de laufhunden wandelingen waar we ieder keer met veel plezier naar toe gaan.( zie de verslagen van de wandelingen.)


Madeleine en Ben en natuurlijk een pootje van Luca



_________________________________________________________________________________


De belevenissen van Luca in 2011




In februari 2011 had Luca haar eerste speurwedstrijd  van de FHN (Federatie Hondensport Nederland). Deze vond plaats in Nieuw – Vossenmeer. (dus redelijk in de buurt voor ons). Het was erg koud en een gure oosten wind. Er waren 21 honden ingeschreven. Op zo’n wedstrijd kun je ook je certificaten halen. Luca ging op voor certificaat 1. Het minimaal aantal punten wat je moet hebben is 70 het maximaal aantal 100 punten. Bij certificaat 1 loop je zelf nog het spoor uit, de vorm wordt van te voren aan gegeven (bijv. een U vorm)een spoor met 2 rechte hoeken en 2 voorwerpen. Na ongeveer een half uur ga je het spoor uitwerken met je hond. Luca behaalde 55 punten, ze week een paar keer van het spoor af (harde wind)maar de hoeken en het verwijzen van de voorwerpen gingen goed. Ze was tweede in haar groep en dus gingen we uiteindelijk toch met een beker naar huis.





 De tweede wedstrijd waarvoor we inschreven was in mei in Oosterhout. Deze keer deed ze het prima en behaalde Luca met 89 punten haar certificaat 1.(fouten die ze maakte was dat ze te snel van start ging  waardoor ze niet mooi in een gelijkmatig tempo speurde ,op de hoeken aarzelde (maakte even een cirkeltje met de neus in de wind in plaats van op de grond )maar speurde wel goed verder. Om ze te trainen wat gelijkmatiger te speuren leg je bijv. vrij snel na de start een voorwerp wat ze moet verwijzen dan is de eerste snelheid er uit.
 Aangezien ik dit jaar niet aan de competitie mee deed wilde ik dus bij de volgende wedstrijd met Luca opgaan voor certificaat 2.Die kans kwam in oktober, ook weer in Oosterhout. Bij certificaat 2 wordt er door een spoorlegger het spoor uitgezet ook met 2 hoeken en 2 voorwerpen. Dus deze keer is het echt helemaal vertrouwen op je hond omdat jezelf ook niet weet hoe het spoor loopt. Spannend dus. Maar Luca liep het helemaal goed en behaalde met 91 punten haar tweede certificaat!

 De tweede wedstrijd waarvoor we inschreven was in mei in Oosterhout. Deze keer deed ze het prima en behaalde Luca met 89 punten haar certificaat 1.(fouten die ze maakte was dat ze te snel van start ging  waardoor ze niet mooi in een gelijkmatig tempo speurde ,op de hoeken aarzelde (maakte even een cirkeltje met de neus in de wind in plaats van op de grond )maar speurde wel goed verder. Om ze te trainen wat gelijkmatiger te speuren leg je bijv. vrij snel na de start een voorwerp wat ze moet verwijzen dan is de eerste snelheid er uit.


 Aangezien ik dit jaar niet aan de competitie mee deed wilde ik dus bij de volgende wedstrijd met Luca opgaan voor certificaat 2.Die kans kwam in oktober, ook weer in Oosterhout. Bij certificaat 2 wordt er door een spoorlegger het spoor uitgezet ook met 2 hoeken en 2 voorwerpen. Dus deze keer is het echt helemaal vertrouwen op je hond omdat jezelf ook niet weet hoe het spoor loopt. Spannend dus. Maar Luca liep het helemaal goed en behaalde met 91 punten haar tweede certificaat! 



Dus op naar certificaat 3 in 2012.(Daarna kun je nog voor speurhond 1 en speurhond 2)Of je loopt in een jaar alleen maar  certificaat 3 als je slaagt en doe je mee aan de competitie.(min. 3 wedstrijden)Alles over dit speuren met je hond vind je op de site van de FHN.

Dit jaar zijn we met een aantal mensen met behendigheid overgeschakeld van de hondenschool naar een behendigheidsvereniging in Breda. Dit is goed bevallen. Er worden leuke en goede trainingen gehouden en ook Luca is helemaal enthousiast. Nieuwe omgeving en  andere toestellen. Het is heel afwisselend  en we leren samen hoe we beter wendingen kunnen maken en je hond moet sturen, en ook het meer rechts van mij laten  lopen als dat in het parcour gunstiger is. Dat was voor luca wel wennen omdat ze  het liefst links naast mij loopt. Er zijn regelmatig interne wedstrijden en kun je behendigheids diploma’s halen. Ook hebben we aan de interne competitie meegedaan waarbij Luca in de A klasse derde is geworden. Het is gewoon leuk om gezellig en sportief met je hond bezig te zijn en je moet er natuurlijk alle twee plezier aan beleven.




Er zit alleen wel een groot verschil tussen deze twee hondensporten . Bij behendigheid moet je de hond sturen en de hond is helemaal op de aanwijzingen en commando’s van de baas aangewezen. Ze is helemaal op je gericht, je bent een team. Bij het speuren, wanneer de hond eenmaal weet wat er van hem verlangd wordt, werkt de hond zelfstandig (wel aan een lange lijn) om het spoor uit te werken en moet jij helemaal op de hond vertrouwen dat ze het goed doet. Voor Luca werkt hier de behendigheid die ze doet  als een klein nadeel bij het speuren omdat ze geneigd is als ze het even niet weet of de lijn even strak staat met speuren ze naar mij kijkt en dus afgeleid is.  Bij het speuren mag je juist tussendoor geen commando’s geven alleen aan het startpunt het commando zoek en na het verwijzen van de voorwerpen het commando zoek. Luca is ook voor het speuren helemaal enthousiast, staat te popelen om te beginnen als we bij het startpaaltje staan en kan ze  werken met haar neus . Precies wat een laufhund graag doet.(ook al zijn het geen wildsporen)


In de maand augustus zijn  we weer 3 weken naar Frankrijk in het dorpje Pouveroux  op vakantie geweest.(zie de vorige verhalen) Toen we aankwamen was Joppe de Friese stabij er nog 3 dagen , dus dat was weer lekker stoeien met elkaar. We hadden mooi weer en Luca genoot van de wandelingen met al haar spannende geuren en van het zonnen rondom het huis. In de laatste week kreeg ze ook weer gezelschap van de 2  leonbergers van mijn zus waar ze heerlijk kon spelen met vooral Qiqi en ze ook een paar keer zijn gaan zwemmen in een meertje vlakbij. We hebben weer volop genoten.








 filmpje Luca 
                                                                                   (moet zich even laden)

Na terugkomst uit Frankrijk zijn we 1 dag thuis geweest en daarna op nieuw ingepakt en doorgereden naar Lommel in Belgie. Hier zijn we 10 dagen gaan oppassen op Basil en Armand de 2 jura laufhunden van Jelle en Frieda. De honden kennen elkaar goed van de vele laufhundenwandelingen en wederzijds bezoek. Ze kunnen dan ook erg goed met elkaar opschieten. Armand en Luca konden lekker met elkaar spelen en met z’n drieen lagen ze vaak heerlijk te genieten van de zon in de serre. Ze wisselden  regelmatig van kleedje en Armand ging zelfs samen op een matje met Luca. We hebben daar ook heerlijk gewandeld , met Basil wat kleinere rondjes en met Armand en Luca in het mooie  natuurgebied de Sahara. Oppassen op Basil en Armand in hun eigen huis was dus ook vakantie houden voor ons en de honden en wij hebben er van genoten.






In september heeft Luca ook nog een boottocht mee gemaakt op een polderschuit in Oudendijk . In het begin vond ze het een beetje vreemd maar ze ging op een bepaald moment voor in de punt van de boot zitten en fungeerde daar als boegbeeld en had het beste uitzicht. Het was echter een open boot en daar kwam naast de wind toch ook de regen , wij allemaal de paraplu’s op maar Luca was uiteindelijk meer een verzopen kat, en dat vond ze wat minder geloof ik.



Natuurlijk hebben wij en Luca ook veel plezier beleefd aan de laufhunden wandelingen dit jaar. Fijn dat dit toch maar ieder keer weer georganiseerd wordt en we altijd weer gezellig kunnen bijkletsen en ervaringen kunnen uitwisselen tijdens het wandelen met deze mooie meute Zwitserse laufhunden.(zie de verhalen van de wandelingen).


En zo genieten wij  ook dagelijks van onze wandelingen in de omgeving van Zevenbergen vaak samen met haar wandelmaatje Floris. Heerlijk overal snuffelen,af en toe de  neus in de lucht om maar niets te missen van al die geuren.




 Het is weer december en ons trouwe “hondje”Luca is nu 6 jaar geworden.




Tot volgend jaar met misschien  weer nieuwe avonturen en tot ziens bij de wandelingen.

Madeleine en Ben  en een poot van onze speurneus Luca



_____________________________________________________________________________

De belevenissen van Luca in 2010



Wat hadden we toch een prachtige witte winter eind 2009 begin 2010. Het was heerlijk om  wandelingen met Luca te maken in de sneeuw en Luca genoot daar ook erg van. Extra leuk om bijv. te spelen met de bal en om de geuren onder de sneeuw op te sporen.








 filmpje Luca
                                                                                     (moet zich even laden)

Zoals ik in het vorig verslag van Luca vertelde was ik  met speuren begonnen. Dit was echter speuren op basis van reddingswerk en het bleek al na een paar lessen dat de honden los moesten speuren om hun slachtoffer te vinden. Aangezien dit vooral in een bos gebeurde was dit toch geen optie voor Luca omdat bij los speuren de kans veel te groot is dat luca over zou gaan op een wildspoor en achter de reeën en konijnen zou jagen die in dat gebied zitten.

Ik ben toen opzoek gegaan of ik iets anders op speurgebied in mijn omgeving kon vinden. Ik heb toen een hondenschool gevonden (een half uur rijden vanuit Zevenbergen) waar ze speuren volgens de regels van de FHN. Ik kon snel terecht en we zijn dan ook in november 2009 begonnen met de training, gegeven door Rob Molenbroek van Hondenschool Stawski in Den Hout. Luca is begonnen op de trainingsvelden van de hondenschool, maar we speuren ook veel op locatie ,vaak weilanden waarvoor we van de boer toestemming hebben om op te speuren.








Bij het speuren volgens de FHN kan de hond verschillende onderdelen halen. En wel speurcertificaat 1-2 en 3. Dan ook nog speurhond 1 en speurhond 2. Zie voor moeilijkheidsgraad op de site van de FHN. Luca gaat in het nieuwe jaar mee doen aan de wedstrijden en kan dan daar haar certificaten halen.

  
Op dit moment loop ik bij de training nog  zelf een spoor uit. Bij aanvang staat een speurpaaltje en maak je een goede aanzet met je schoenen of laarzen en loopt dan een spoor met bijv. 2 hoeken erin. Op het spoor komen ook nog voorwerpen te liggen die de hond moet verwijzen, dat wil zeggen zodra de hond bij het voorwerp is moet ze gaan af liggen en blijft ze liggen tot dat je bij haar bent. Dan pak je het voorwerp op en geeft  haar weer het commando zoek. De hond speurt met een lijn van max. 10 meter.  Ook moet ze mooi de hoeken volgen en dat alles met de neus goed op het spoor. Aan het einde van het spoor ligt een beloning en voor Luca is dat haar bal. Tussen het leggen van het spoor en het uit werken van het spoor zit nu ongeveer een half uur.


Hoe verder je komt hoe langer en moeilijker worden de sporen en de tijd ertussen wordt ook langer. Bij speurcertificaat 2 loop je ook niet zelf meer het spoor maar wordt het spoor door een ander gelopen en zijn het ook de voorwerpen van de spoorlegger die op het spoor gelegd worden.




In het voorjaar zijn we een weekje op vakantie geweest  in Gouda. Daar is het weer heerlijk wandelen met Luca in het Goudse Hout. Prachtige natuur, heerlijk snuffelen voor haar en zelfs haar behendigheid kon ze in praktijk brengen doordat ze regelmatig over  veeroosters in  bruggetjes moest springen.



Luca   Het is het natuurlijk altijd  fijn wandelen in het buitengebied van Zevenbergen en dit doet vaak samen met haar wandelmaatje Floris de schapendoes. Ook vind ze het prachtig als we bij het water komen, een klein strandje bij een natuurgebiedje in Moerdijk om dan heerlijk te spelen met haar bal.







Wanneer de kleinkinderen komen of als we naar hun toegaan is ze erg lief en rustig en worden Mauro en Rico altijd even door haar besnuffeld. De jongste vind Luca prachtig en wil dan ook alsmaar naar haar toe. Dan is het natuurlijk altijd goed opletten dat hij  geen onverwachte gekke dingen doet bij Luca. Luca laat het over haar heenkomen en als ze het genoeg vind loopt ze weg of gaat ze in haar mand liggen waar ze haar rust heeft.


Ook dit jaar zijn we op vakantie geweest in Frankrijk in het dorpje Pouveroux(zie ook verhaal 2009). De eerste week heeft Luca weer gezellig opgetrokken en gewandeld met Joppe de Friese Stabij.
We bezochten o.a. la coulee in Bourianne, voor Luca geen enkel punt deze beklimming en het werd beloond met een mooi uitzicht. Daarna had Luca ruim 3 dagen het rijk alleen met ons voordat mijn zus en haar man met de 3 leonbergers zouden komen.





 Maar toen kreeg Luca pech. Ik had ’s morgens lekker gewandeld met haar over de weilanden en de bospaden. In de loop van de middag merk ik ineens dat ze een wat dikker oor heeft. Ik zie het even aan maar het zwelt nog meer op. Toen maar naar mijn zus Irma in Nederland gebeld en zij vermoede dat het een bloedoor zou kunnen zijn en het verstandig zou zijn om er mee naar een dierenarts te gaan. Kortom de Nederlandse eigenaren van camping Le Sauzet in de buurt regelde voor ons een afspraak op de zaterdag ochtend bij le Docteur Veterinair die zich  pas sinds kort in een plaatsje  15km van Pouveroux gevestigd had. Zij hadden  ook al aan hem uitgelegd wat er waarschijnlijk bij Luca aan de hand was. Dat was wel prettig want wij kenden niet genoeg Frans en de dierenarts sprak ook bv. geen Engels. Met handen en voeten lukte het wel om elkaar te begrijpen. Het was inderdaad een bloedoor waarschijnlijk ontstaan door een keer heel hard te klapperen met zijn oren. Er springt dan een adertje in het oor (in het hangende gedeelte van het oor) en het bloed verspreid zich dan in de dunne huid van het oor, een bloedblaar

De dierenarts heeft het oor over de kop van Luca gelegd en dat vastgelegd met een drukverband. (elastisch plakverband). 


Aangezien dit een geluid maakt zoals bij klittenband en luca dat geluid een beetje eng vond zijn ze in Frankrijk nog al snel met het gebruik van narcose en kreeg luca een spuitje waardoor ze al snel in een lichte roes was. Hij controleerde bij het andere oor ook nog hoe snel het bloed stolt als hij een adertje aansneed. Dat was goed. Het verband moest 8 dagen blijven zitten , dat betekende de hele  laatste week van onze vakantie. Niet zo leuk dus. Ze vond het maar heel vervelend. 



Toen de volgende dag de 3 leonbergers  arriveerde kwamen ze dan ook heel voorzichtig bij Luca kijken en hadden zoiets van: Luca  ziet er wel heel erg vreemd uit en voelden aan dat ze voorzichtig met haar moesten doen. Met wandelen was het  toch heel vervelend en Luca probeerde vaak door met haar hoofd over de grond te gaan of ze het er niet af kon krijgen. Het verband bleef goed zitten maar ze kreeg wel kleine wondjes van het wrijven. Het was ook geen gezicht zo’n laufhund met maar een oor. 





  Ik heb in die week toch nog maar eens een spoortje uitgezet voor Luca om te oefenen en maar zien hoe ze het zou doen (met één hangend oor) er was wel veel wind op komen zetten na het leggen van het spoor maar ze deed het toch aardig. (zie filmpje).



 filmpje Luca
                                                                                    (moet zich even laden)

Aan het einde van de week wilde we nog graag met z’n allen een uitstapje maken naar de Puys de Sancy, voor de Leonbergers zou dit te zwaar zijn (en te warm) maar Luca wilde we graag meenemen. We hebben toen ‘s morgens (de 7 dag) het verband er af gehaald, wat nog niet meeviel, maar Luca liet het goed toe. Eindelijk weer normaal, wat een opluchting! Wel bleef er heel wat plak achter in de haren en dat heeft even geduurd voordat dat helemaal weg was. Het was een prachtige dag en Luca is mee in de cabinelift van de kabelbaan geweest en toen helemaal mee  via houten trappen naar de top van de Puys de Sancy op, zón 1800 meter hoogte gelopen. Een geweldig uitzicht! We kijken weer uit naar volgend jaar en dan natuurlijk zonder pech voor Luca.





Dan waren er natuurlijk de laufhunden wandelingen dit jaar. In januari moest hij vanwege het barre winterweer afgelast worden maar in maart waren we weer met een hele groep laufhunden in Het Leesten. De honden konden hier heerlijk los lopen in een omheind stuk bos. In juni hebben we zelf de wandeling georganiseerd in Dorst en was het voor ons dus lekker dichtbij. En dan natuurlijk de grote laufhunden dag in Dieren altijd weer een groot succes en dit jaar ook met prachtig weer! Zie de verhalen van de wandelingen.




We naderen weer het einde van het jaar waarin Luca op 8 dec. alweer 5 jaar wordt en waarin we opnieuw weer van alles hebben mogen beleven met haar, druk aan het trainen zijn met speuren
en  naar de wekelijkse behendigheidsavond gaan.

Ze is ons trouwe maatje !



Eens kijken hoe onze speurneus het volgend jaar gaat doen.
Tot het volgend verhaal en tot ziens bij de laufhundenwandelingen.
Madeleine en Ben en een poot van onze speurneus Luca




_________________________________________________________________________________

De belevenissen van Luca in 2009


We lopen weer tegen het einde van het jaar en dus tijd om weer een verslag met foto’s te maken van alle activiteiten en belevenissen van Luca die  8 december alweer 4 jaar wordt.



We begonnen 2009 met nog een heel mooie wintermaand  met wat  sneeuw,  ijs en rijp .Voor onze Zwitserse Laufhunden natuurlijk niet vreemd. Ook in dit weer voelen ze zich thuis. Doet me nog denken aan het moment dat we Luca gingen halen in Zwitserland.  Toen we daar aankwamen in februari  lagen de pups allemaal lekker buiten  in het zonnetje, met ook nog  een beetje aangevroren sneeuw  in de omgeving. Ze heeft dat zonnen dus al vroeg meegekregen vanuit haar nest.



Ook nu sleept ze haar kussen  nog steeds enthousiast naar buiten zo gauw de zon schijnt om er dan lekker op te gaan liggen en heerlijk te genieten.


 filmpje Luca

Op 5 januari startte ik met Luca  met de nieuwe gehoorzaamheidscursus B2B 2.(Back to Basics) bij Hondenschool Pack Leader. Deze bestond uit de volgende onderdelen: Blijf uit zicht 6 min. , apporteren met een afstand van 10 meter over een  hoogtesprong, dirigeren naar een ton met commando vooruit,links en rechts met een afstand van  5 meter. Wisseling rechts en links volgen en vierkant lopen met  staan tijdens volgen en weer aansluiten. De cursus duurde 11 weken met daarna een examen waar Luca een prima resultaat behaalde met 81 van de 100 punten.



Hierna hadden we een korte pauze en eind april gingen we weer verder met de laatste cursus B2B3 met 3 bazen met hun hond : een Schapendoes, Pyrenees herdertje en Luca . Hiervan waren de onderdelen: Commando af, zit, staan op afstand. Apporteren op eigen dummy, 3x vierkant lopen met de commando’s af zit en staan en dan aansluiten en geurproef. Je had ieder een pvc  buisje met je eigen geur . Deze werden op enige afstand van elkaar neergelegd en de hond moest het eigen buisje aanwijzen. Dit kon zijn met blaffen ervoor gaan liggen of zitten. Luca deed het met zitten. Zo gauw ze in de gaten had wat ze moest doen deed ze dit onderdeel perfect . Ook deze keer waren het 12 lessen  en met een pauze in de grote vakantie deden we begin september examen. Helaas zakten we de eerste keer alle drie . Het onderdeel speuren deed Luca goed maar de andere onderdelen zoals los volgen  met vierkant ging deze keer minder. (Dit onderdeel blijft altijd moeilijk voor een brak die graag zijn neus aan de grond houd.)We kregen een week later een herkansing en daarbij slaagde Luca. Dit kwam ook omdat zij het geur onderdeel goed deed (waar je of 0 of 10 punten voor kon halen) en de andere 2 honden het speuren op buisje niet haalden. Voor de andere onderdelen had Luca nu ook voldoende  en ze slaagde  met 74 van de 100 punten.  Toch een prestatie voor een Laufhund.





Ik ga ook nog steeds met Luca naar de behendigheidstraining die dit jaar is overgenomen door de Hondenschool Pack Leader. Luca doet het goed en vind het leuk , we zijn nu bezig bij de training om te proberen Luca wat sneller over het parcours te laten gaan.




  filmpje Luca
                                                                                     (moet zich even laden)

Dat Laufhunden  mooie lange oren hebben weten we, maar  Luca zelf ook, want wanneer je  met haar  met een bal speelt ,waar ze gek op is ,pakt ze vaak voordat ze de bal pakt eerst haar eigen oor in de bek. Ja, dat kan toch niet iedere hond.


Deze zomer zijn we met Luca op vakantie geweest in Frankrijk en wel in de  Auvergne. Mijn twee zussen hebben daar in een heel klein dorp een huis wat ze helemaal aan het opknappen zijn. Het was dus ook gedeeltelijk een klusvakantie. Voor de honden was het  ontzettend genieten. Het eerste gedeelte was Luca samen met de Friese Stabij Joppe waarmee ze heerlijke lange wandelingen heeft gemaakt over de uitgestrekte weilanden en bossen. Een eldorado van allerlei geuren. Dat was natuurlijk wel zorgen dat ze goed aangelijnd  was want anders zou ze hier wel eens uren aan het jagen kunnen gaan. Gelukkig heeft het huis een flinke afgezette tuin waar de honden ook lekker konden spelen.




In dat dorpje Pouveroux zijn  zo’n 20 huizen met maar een vaste bewoner met  4 jachthonden die zich ook iedere keer  goed lieten horen als we langs kwamen .Het waren Griffons, ze lagen wel aan de ketting, de vacht in de klit maar gelukkig  wel met een hok om in te schuilen. Op de boerderijen in de omgeving zag je  overal naast de  huishond (erfhond)ook jachthonden aan de ketting liggen of in hokken. We troffen ook een Bernerlaufhund aan. Het is ook een streek waar in het jachtseizoen volop gejaagd wordt. Luca trok dan ook  van verschillende Fransen de aandacht en kreeg complimenten  dat het een prachtige hond was en er werd  meteen ook gevraagd of ze voor de jacht wordt gebruikt. Helaas is mijn Frans niet  goed en kon ik dus niet echt gesprekken met hun aangaan.




De tweede helft van de vakantie had Luca gezelschap van de 4 Leonbergers  van mijn zus Irma. Eerst een paar dagen ook nog samen met Joppe  dus waren we even met 6 honden, daarna heeft Luca opgetrokken  met de Leonbergers  waarvan ze vooral met de jongste hond Qiqi heeft gespeeld.
We zijn  een keer naar een meertje geweest  waar ze lekker hebben kunnen zwemmen. Voor een bal gaat Luca het water in ook als ze daar voor moet gaan zwemmen  om de bal op te halen.






 filmpje Luca
                                                                                    (moet zich even laden)

Irma zit met haar jongste hond op een speurgroep en zo zijn we dan ook  een paar keer met  haar hond Qiqi en Luca gaan speuren (op mensengeur)wat daar natuurlijk prachtig gaat. We begonnen met korte spoortjes uit te zetten voor Luca ,wat al goed ging, en zo had ook Ben een keer een lang spoor over een groot weiland tot in de rand van het bos gelopen en zich daar verstopt.  Luca liep het feilloos en vond Ben in de struiken. Dit is de goede speurneus waar de Laufhund om bekend staat.  We vonden het dan ook heel erg leuk om te doen . Dat wordt dus onze volgende activiteit. Het was een heerlijke vakantie en geweldig voor de honden. Wat een mooie natuur en ruimte is daar in Frankrijk nog!






Eind augustus kreeg Luca bezoek van haar vriendjes de Jura laufhunden  Armand en Basil met hun baasjes waar ze lekker mee gespeeld en gewandeld heeft.



In  september had Luca pech. Ze werd op een speelveld gebeten door een andere hond waardoor een flinke snee in haar huid ontstond. Meteen naar de dierenarts die er wel zo’n 9 krammen in heeft gezet. Keurig een rompertje aan in huis zodat ze niet kon likken en nu is het mooi genezen met op dit moment nog wel een zichtbaar litteken waar hopelijk de haartjes weer over heen groeien. De kosten van de dierenarts zijn door de verzekering  van het baasje van de andere hond keurig vergoed.



Bert, onze trainer , wilde wel een speurgroep starten bij voldoende deelname. We zijn  half  oktober begonnen met een groep. Bert heeft  ervaring in het reddingswerk speuren. We gaan naar verschillende locaties , op dit moment nog vooral plekken  met open stukken, struiken en bos waar het “slachtoffer”zich goed kan verstoppen. De honden werken nu nog niet  zozeer op vast spoor aan de grond maar moeten ook revieren en de geur uit de lucht kunnen oppakken. Ze moeten eigenlijk iedere keer een stukje gebied afzoeken.  We gaan het eens proberen en zijn benieuwd hoe Luca dit verder gaat doen. Daarover meer in een volgend verslag. 


Het jaar is nu alweer bijna voorbij ,
We genieten erg van Luca.



Van de dagelijkse wandelingen in de natuur.



Van haar gezelschap als rustige hond in huis 




Van het lekker spelen met haar.
Van  alles wat ik met haar aan trainingen doe





 Van de gezamenlijke Laufhundenwandelingen

Van  onze Laufhundenvrienden.




 Luca is ons maatje en een lieve  fantastische hond
Tot  het volgende verhaal en tot ziens bij de Laufhundenwandelingen.


Madeleine en Ben en Luca
____________________________________________________

De belevenissen van Luca in 2008   



Het is weer het einde van het jaar en Luca is nu 3 jaar geworden.Tijd weer voor een nieuw verslag met foto’s.
Het jaar 2008 begon heel goed  want  op 6 januari werd ons eerste kleinkind Mauro geboren. Voor Luca was het de eerste kennismaking met een baby. En dat ging prima! Ze is iedere keer weer nieuwsgierig als ze hem ziet. Ze gaat dan even kijken en dan is het goed.


Toen Mauro al wat groter was en af en toe op het boxkleed op de grond lag kon Luca natuurlijk  wel heel dichtbij komen , even ruiken en als ze de baby dan weer gezien heeft gaat ze weer lekker op haar eigen plaats liggen .Het is heerlijk dat Luca zo’n rustige hond is en dat de laufhunden zo lief zijn voor kinderen.


Ik  doe nog steeds 1x per week behendigheid met haar. Ze zit bij de gevorderde en vind het heel leuk om te doen. Ze is dit jaar  tweede  geworden bij de onderlinge competitie.
Zo verzorgden we o.a. een kleine demonstratie bij de Boerenbond.


Ook hadden we dit jaar van onze behendigheidsvereniging een honden speldag waar we allerlei spelletjes deden voor baas en hond.o.a. water dragen met de hond aan de lijn aardappelrace,in korte tijd je hond zoveel mogelijk kledingstukken aandoen, wat zoek en apporteer spelletjes en er waren natuurlijk ook wat behendigheids toestellen die voor deze gelegenheid extra laag werden gezet voor de honden die te gast waren.








Omdat op hetzelfde terrein waar we behendigheid doen een hondenschool(Pack Leader) is gekomen ben ik in het voorjaar weer met Luca gehoorzaamheid cursus gaan doen. Eerst een aantal basis lessen gedaan en daarin bleek dat ze kon doorstromen naar gehoorzaamheid voorgezet.





Dit was een cursus van 12 lessen met daarna examen. Hiervoor is ze geslaagd met 92 van de 100 punten.

Het examen bestond  o.a. uit los volgen,volgen met afleiding,blijf uit zicht 2 min.,commando voet,commando staan, gebit tonen,zit tijdens volgen incl. aansluiten.
Hierna zijn we met een klein groepje doorgegaan naar de volgende cursus Back to Basic 1 B2B 1 (GG 1)
De onderdelen hier waren tempowisselingen,keertwending,af tijdens volgen incl. aansluiten,blijf uit zicht 4 min.,vooruitsturen pion,terugsturen plaats,apporteren dummy 5 meter.
Nu het apporteren was toch wel moeilijk voor Luca (lees ook laufhund) ondanks dat ze het met een balletje wel heel graag doet was de dummy minder aantrekkelijk.Met veel geduld en veel oefenen in kleine stappen is het wel gelukt.Ook de andere onderdelen beheerst ze wel maar het is een laufhund en neemt eigenlijk ook graag zelf het initiatief en dan probeert ze af en toe onder je commando uit te komen door b.v. quasi te gaan snuffelen of iets anders te doen.(overspronggedrag) Het is een beetje zoeken naar je stemgebruik bij het geven van de commando’s.En natuurlijk altijd met enthousiaste stem belonen. Ook los volgen blijft moeilijk op een terrein waar veel geurtjes zijn en moet ik dan ook alles in het werk stellen om haar aandacht vast te houden.
Blijf uit zicht 4 min is geen enkel probleem voor Luca.
Al met al is ze onlangs ook voor deze cursus geslaagd. Nu met wat minder punten 69 van de honderd maar het was voldoende.!Ze had net zo’n dag dat het allemaal wat minder lukte.

In Januari gaan we weer verder met de volgende cursus B2B 2. Het is gewoon leuk om met je hond bezig te zijn en te zien wat je met veel geduld ook bij een brak voor elkaar krijgt. Natuurlijk blijven we ook behendigheid met haar doen.












 Eind mei waren we weer aanwezig op de clubmatch van de Brakkenclub in Hoenderloo.Het was een gezellige dag en de laufhunden waren ook goed vertegenwoordigd.  Dit keer behaalde Luca ZG 1

Tijdens het wachten speelde ze af en toe met haar grote vriend Armand .





We zijn dit jaar met mijn zus Irma meegeweest naar de dierentuin in Amersfoort. Zij organiseert altijd een terugkomdag van het nest wat ze gefokt(leonberger) heeft en bezoekt dan de dierentuin. Luca was wel een beetje een vreemde eend in de bijt. Het was mooi om te zien hoe die jonge honden op al die dieren reageren en ook Luca had een hoop te zien en te snuffelen. En natuurlijk aapjes kijken.




Ook zijn we een keer met de leonbergers,de friese staby en natuurlijk Luca gaan wandelen in Soestduinen waar ze heerlijk konden snuffelen en rennen.



Deze zomer zijn we ook creatief bezig geweest.
En wel bij mijn zus Marianne in Limburg.
Daar kan ik altijd werken in haar atelier om beelden te maken, meestal van albast of speksteen.
Deze keer wilde ik graag Luca maken en wel zo dat ik haar in brons kon laten gieten.
Eerst moest Luca natuurlijk uitgebreid poseren zodat ik veel foto's van haar kon maken van alle kanten.





Ik maakte het beeld eerst van klei en als ik dan bezig was lag Luca vaak naast me  zodat ik ze ook zo nog goed kon bestuderen.Tussendoor kon ze ook lekker spelen met Joppe de Friese Stabij van mijn zus .



Toen het kleibeeld klaar was en naar mijn zin, is het naar de bronsgieter gegaan, die het in brons heeft gegoten en tevens is er nog een blijvende mal van gemaakt.


Zie hier het resultaat.

Dat laufhunden van adel zijn en graag op de troon liggen laat ook Luca zien.Voor de “troon”zorgt ze zelf.

Allereerst ligt ze heel graag in de zon buiten,maar als het nog wat fris is heeft ze zo af en toe zoiets van ik wil eigenlijk ook wel lekker op mijn kussen liggen.Dus wat doet onze dame(van adel) ze haalt zelf haar kussen uit de mand sleept het helemaal door de kamer, keuken en bijkeuken naar buiten .Legt het op een lekker plekje in de zon en gaat er dan prinsheerlijk op liggen om uiteindelijk lekker in slaap te vallen. Wat zeg je daar van!













Maar zo heeft ze pas ook laten zien dat ze niet alleen van adel is maar ook echt Zwitsersbloed heeft en op eigen initiatief op jacht ging. Op de plek waar we vaak wandelen met Luca’s wandelmaatje Floris de schapendoes ging ze toch even een weiland op en helaas schoot daar een konijn voor haar neus voorbij.Toen was er geen houden meer aan en ging ze er luidgevend achteraan,ze kwam echter ook nog reeen tegen en uiteindelijk bleef ze bijna 3 uur weg. Zij heeft waarschijnlijk de middag van haar leven gehad maar haar baasje vond dit toch wel heel erg eng.

Gelukkig hadden we haar uiteindelijk vlak voor het donker terug.
Je weet dat het een keer kan gebeuren en tot nu toe kon ze ook altijd los in dat gebied maar voorlopig nu toch maar even aan de lange lijn, want we zouden haar echt niet kunnen missen.

Het was weer een heerlijk jaar met Luca en natuurlijk moet ik niet vergeten te noemen: de fijne laufhundenwandelingen die we gehad hebben in 2008. Altijd prima georganiseerd en waar we natuurlijk ook altijd van genieten.

Tot de volgende keer


Madeleine en Ben en Luca
_____________________________________________________

Belevenissen van Luca in 2007




Er is al weer een jaar voorbij.

Luca is 8 december 2007  2 jaar geworden. Ze heeft weer van alles meegemaakt en hier is weer een nieuw verslag met wat foto’s.

In het voorjaar ben ik met haar begonnen met behendigheid.We zijn lid van de vereniging de “Jolly Jumpers” en een keer per week hebben we ‘s avonds training.Luca vind het prachtig en leert snel. Ze loopt nu zonder lijn over het hele parcours wat iedere week anders is.Een maal per maand hebben we onderlinge competitie en een paar keer per jaar doen we ook Flybal. 




 Ze rent er prachtig naar toe poot op de plank en vangt de bal, het terug lopen met de bal over de hordes gaat wat minder snel omdat ze de bal dan al heeft..

Behendigheid is dus een succes en een fijne manier om samen met je hond bezig te zijn en versterkt ook de band baas-hond.



Zo is Luca ook gek op haar (tennis)balletje en dat feit gebruik ik ook om het balletje als beloning te gebruiken o.a. bij de behendigheidstraining maar ook bij het hierkomen op de fluit, wat ze goed doet.
Zo heb ik een keer meegemaakt dat toen we op vakantie waren, in het Goudse Hout liepen, waar ze lekker los liep. Het zijn allemaal weilandjes met water ertussen. Tot nu toe ging ze eigenlijk niet het water in tot ze een paar patrijzen tegenkwam en deze opvlogen naar het volgende weiland. En ja hoor de jacht passie was zo groot dat ze gewoon door de vieze vrij brede sloot zwom naar de overkant. Maar uiteindelijk waren daar de patrijzen hoger weggevlogen en stond ze daar. Ik floot maar ze durfde niet meer terug te zwemmen en stond  te aarzelen aan de andere kant.Tot dat ik het balletje liet zien en ja daarvoor zwom ze graag terug. Dus wanneer er jachtpassie is houd water haar niet tegen.
Overigens is het ook heel leuk om met je balletje aan de waterkant te spelen. (zie foto’s.



In juni zijn we met Luca naar de clubmatch van de brakkenclub geweest, waar ze 1 uitmuntend heeft gehaald en zesde bij de eindkeuring van alle brakken.



Vanaf half september hebben we een maand de leonberger Malik van mijn broer te logeren gehad. Daar heeft Luca ook erg van genoten. Ze kunnen het uitstekend met elkaar vinden en lekker spelen met elkaar ondanks het grote verschil in formaat.

‘s avonds ging Malik het liefst dicht bij de mand van Luca liggen.




Floris de schapendoes is Luca’s wandelmaatje. Zón 4a 5 keer per week gaan we ‘s middags samen wandelen in het buiten gebied bij de Mark bij Zevenbergen waar ze los kunnen lopen en lekker kunnen snuffelen en samen stoeien.
Ook gaat Luca af en toe mee langs de fiets, ze loopt keurig mee maar vind het minder leuk omdat ze dan niet uitgebreid kan snuffelen.



Het was weer een heerlijk jaar met onze laufhund. Ze is lief , rustig ,luistert goed en is leergierig, gaat makkelijk mee overal naar toe en is bij een ander ook makkelijk.
 want het alleen zijn vind ze nog steeds niet leuk ,zodat ze  naar diverse oppas adresjes moet  als wij wat langer van huis gaan.




Tot een volgende keer !

Madeleine en  Ben  en Luca
_______________________________

De belevenissen van Luca in 2006



In februari 2006 zijn we luca gaan ophalen in Konolfingen in Zwitserland. Op 8 december 2006 vierden we haar eerste verjaardag.






 Ze heeft zich ontwikkeld tot een in onze ogen mooie Schwyzer Laufhund. In augustus 2006  haalde ze het predicaat "veel belovend " in de puppyklas bij de clubmatch van de Nederlandse Brakkenclub. Ze is erg lief en rustig, gek op kinderen en speelt graag met andere honden vooral als ze die al een beetje kent. Luca is erg aanhankelijk en doet graag allerlei oefeningen met de baas.



 Daar staat echter tegenover dat ze nog steeds niet alleen kan zijn, ondanks zorvuldige trainingsopbouw, bachbloesemdruppels etc. Is er nog hoop?
Ik heb met haar de socialisatiecusus, puppycursus en vervolgcursus gedaan bij de hondenschool in Breda van Barbara Vuister. De basis van gehoorzaamheid is nu aanwezig en beheerst ze goed. Zoals natuurlijk zitten, afliggen, platliggen, staan, dit alles ook gekoppeld aan de blijfoefening, ook op afstand. En dan natuurlijk het belangrijkste het HIERKOMEN. Ze doet dit tot nu toe heel goed en reageert ook goed op het jachtfluitje. We kunnen haar in het buitengebied nog lekker los laten, waar ze naar hartelust snuffelt, rent en speelt met bijvoorbeeld haar wandelvriendje Floris (een schapendoes) of met haar drie vriendinnen Ody Kyra en Ninoe de Leonbergers van mijn zus Irma . 












Ze gaat ook al af en toe mee met de fiets. 

Omdat Luca graag met je bezig is  wil ik in het voorjaar met haar behendigheid gaan proberen. Ze heeft al eens kennisgemaakt met de toestellen en vond het toen leuk om te doen. Ik ben benieuwd.
Waar we natuurlijk ook van genieten zijn de laufhundenwandelingen, heel gezellig en fijn om ervaringen uit te wisselen en bij te praten. Vooral ook de lokatie waar de honden lekker los kunnen is natuurlijk geweldig.
Onze complimenten voor steeds weer de uitstekende organisatie. 

Foto's: In het buitengebied bij Zevenbergen. Luca snuffelt, Luca rent, Luca speelt, Luca zit en( ook even een blijf oefening wanneer er een fietser langs komt)(foto's Irma) Luca in de mand moe na de wandeling.


Tot een volgende keer

Madeleine  Ben en Luca 

_____________________________________________________

Luca 2006





___________________________________

nest Luca in Zwitserland

februari 2006




________________________________________________________